Ölümden Ne Korkarsın Korkma, Ebedi Varsın

   Ölüm, şu kısacık ömrümüzün en adil taraflarından biridir belki de. Adil olmasına rağmen neden korkutur insanı? Neyden ileri gelen bir korkudur? İnsan üzerinde etkisi vardır çünkü. Etkisi olan her şeyden de etkilenir insanoğlu. Halbuki günlük hayatta yaşama tutunmakla ölmek arasında gider durur. Kimi zaman yaşama ,kimi zaman da ölüme yakın bulur kendini. Bunu belirleyen şey yaşadıklarıdır hatta bazen yaşattıkları da. Sorguya çekilip hesap vereceğini,en adaletli olarak yargılanacağı günü unuttuğu zamanlardaki yaşattıkları…

   Ölüm nefes nefes yaşanıyor. Nefes nefes azalıyoruz. Farkındayız ya da değiliz. Bu farkında olma durumu hiçbir gerçeği değiştirmiyor. Biz yine bir şeylere yakınlaşıp bir şeylerden uzaklaşıyoruz;istemsizce bazen de istemeden…

Ebediyete varan bir yolculuk bizimkisi. Yolun sonu gözükmüyor inananlar için. Öyle derin bir korkuları da yok. Geçici heves ve arzuya bağlanmayıp,dünyalıktan uzak bir yaşam belirleyip bağnazlıktan hep kaçınmışlar. Kendilerini ait olma zorunda hissetmemişler bir yere. Dolayısıyla Dünya ya kilit vurmak onlara ağır gelen bir iş değildir. Çünkü aldanmamışlardır geçiciliklere. Hep sorgulamış ve hep hayal etmişlerdir. Onlardaki *son* kavramı dünya ile sınırlandırılmamıştır. Bitiyorsa, son buluyorsa bir şeyler o öyle kalacak değildir ya. Bir gün yeniden var olacaktır. Ebedi yolculuğu unutmadan yaşamak,diye bir ana gündemi olmalı insanoğlunun. Tüm varlığıyla hissedilmeli hayatında…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya girin

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.